تبليغاتX
کلبه شعر. داستان و ترجمه - می خواهم دویدن آغاز کنم
دغدغه های ادبی من

مى خواهم دويدن آغاز كنم...

  

مى خواهم دويدن آغاز كنم

رايحه يَ عطر ساراى دوستى،

مرا مجذوب مى دارد

و كهرباى آفتاب سيماى هستى،

مرا بسوى خود مى كشد!

تشنه به شادى ام بسان كودكى، كز لذت اوج گيرى بادبادكش

نمى گنجدش زمين،

و هوا گنجايش فريادهاى شادی اش را نيست!...

 

باز هم پنبه كهنه هاى ابر جايمانده از ديروز، بر هم فشرده اند

در لحاف فرسوده ى شامگاهى سرد

رسوب سوزناك قطره هاى اشك مانده به چشم

                                 ديدگاه ديدگانم را

                               بساط ساحرى در خشم

                                 جلوه مى دهد!...

برگهاى خزان شده با خش خش خويش،

در زير پاى من، زنجمويه مى كشد!                                           

و در آينه ى طبيعت به غير از تصوير باد، باران سرد و بوران نيست!...

 

تنها، ياد مشامنواز ياسمن است كه با تصويرى از بهار،

تحمل بوى حسرت زاى غربت را، به جانم هموار مى كند!...

 

تنهائى،

همسان خار كه با دست باغبان!

با من صميمى است!

تنهائى،

چنانكه واقعيتِ علمى شكل گيرى نيمرخ ماه، در طريق سير زمان!

براى من پذيرفتنى شده است!

 

تنهائى،

همراه با صداى چندش آور سكوت،

هر شب، هميشه پيش از من!

در بستر،

به انتظار من

چنبره زده است!

 

شب را در تنهائى مى خواهم!

در سروده شدنم با سروده شدن شعر نبودنم!

در انديشيدنم!

در اوج نياز و ترديد بودنم!

                                 مى خواهم دويدن آغاز كنم!...

 

بايستم دويدن، در امتداد طاقت فرساى سكوت سنگين،

تا رهيدن از بندهاى اعماق درد،

و رهائى از رنج حيات اندوهگين!

 

شايستم دويدن، رو بسوى بطن معناى آفتاب

و به دل ذراتِ پرتوهاى ماهتاب

و به ژرف انگيزش بوسه خواهى لبهاى تب خال زده از شرم و تاب هوس!...

 

مى خواهم دويدن آغاز كنم،

                    در فرار از سوختن تدريجى

                     و پرهيز از گدازش حسرت!...

 

قطره قطره آب مى شوم، در عين تشنگى

و همراه با كاخ با شكوه پيكرم،

                      فرو مى ريزم،

خراب مى شوم، در عين بر پائى!

 

پس، راهى مى شوم به آغوش دشت، به سينه ى جنگل

و دويدن را آغاز مى كنم تا پهناى بى انتهاى گردش شب و روز!...

 

خانه در قعر جنگل خاموش مى گيرم،

 هم آواز جغد شبنوش مى شوم

اين هم اميدى است،

پس زندگى زيباست!.

                                                   الناز حسن زاده از مجموعه سنگ صبور من       مارس ١٩٩٧ کپنهاک

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم فروردین 1387ساعت 12:39  توسط الناز. ح | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
با خرید رمان خوشه های آرزو از فروشگاه نشر البرز از بچه های بی سرپرست پرورشگاه صبا در سلماس حمايت کنيم. رمانی خواندنی و مهيج با دستمايه ای واقعی که لحظه های ملتهب عشق را به تصوير می کشد. با تشکر الناز حسن زاده

پیوندهای روزانه
جیران
تابستان 1387
ساز شکسته
روزگار
آگاهی و دانایی
ترفند خبر فناوری کامپیوتر
کانون ادبیات
در امتداد شب
من و سایه های در هم چخوف
درخت آدامس
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
آرشیو موضوعی
خوشه های آرزو
اينجا آخر خط است!
جايی بهتر از اينجا می روی!
همسایه ها
کلمه در غربت
باور سبز
می خواهم دویدن آغاز کنم
مال غیر بودی!
سنگ صبورم
دخترک کبریت فروش
فاصله من و تو
شاهزاده سرزمین پارسيان
پوست نازک
الفبای عشق
بانوی تسلیم
زایش دگرگونی
رمان خوشه های آرزو
زندگی را معنی کنیم
میوه نویر
من زن هستم.
نگاهی به حاشیه دردناک نمایشگاه کتاب
باز هم نماىشگاه کتاب
مطلىى از گذرگاه
ترن عمر
قزن بیست و یکم
داستان سوم
شاهزاده خانم و شاهزاده
اینه جادویی و ذرات ان
دخترک راهزن
باغ گل و زنی که جادوگری می دانست
یک دختر و یک پسر کوچک
داستان ششم
پایان تلخ شادی
داستانی عجیب
من می نویسم...
کپنهاک شگفت انگیز
بدل من
پیوندها
دانلود تمام رپ و عکس مهرداد
دنیای مجازی
از همه چیز و همه جا
برگ آزاد
سلام از دانمارک
خوابگرد
ای که از کوچه معشوق ما می گذری
کلبه عشق
وبلاگ عاشقی
انجمن عشق سرا
مجله زیگ زاگ
رادیو زمانه
دغدغه های ادبی من و دیگران
نشر البرز
خوشه ای آرزو
فصل گستاخی
ایلنان
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان